این سال هایی که میگذرد ; هرروز

مردی که ذره ذره جانش را

زراد خانه های جهان

از گازهای مرگ لبریز کرده اند

پیش نگاه کودک خود زرد می شود

ای کاش برگ برگ حیات من

تقدیم لحظه های تو می شد

جانبازشیمیایی

ای جاودانه ترین ایثار